බකමූණාගේ ඤාණය

බකමූණාගේ ඤාණය

නැගෙනහිර දිග ඉන්දියාවේ, ඝන වනාන්තරයක, පුරාණ රජෙකුගේ පාලනය පැවති සමයක, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ බකමූණෙකු ලෙස ඉපිද සිටියහ. උන්වහන්සේගේ ඥාණය හා විචාරශීලී බව අති මහත් විය. මේ බකමූණා අනෙකුත් සතුන්ගෙන් වෙනස් වූයේ, උන්වහන්සේගේ දැක්ම හා අවබෝධය අතිශයින්ම තියුණු වූ හෙයිනි. අඳුරේ වුවද පැහැදිලිව දැකීමටත්, දුර ඈත සිදුවීම් පිළිබඳව අවබෝධයක් ලබා ගැනීමටත් උන්වහන්සේට හැකි විය. උන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාව මුළු වනාන්තරය පුරාම පැතිර ගියේය.

එකල, එම වනාන්තරයට ආසන්නව තිබූ කුඩා ගම්මානයක, අන්ධ රජෙක් රජ කළේය. රජුගේ අන්ධභාවය නිසා, රාජ්‍යයේ පාලනය පිළිබඳව මෙන්ම, වැදගත් තීරණ ගැනීමේදී ද මහත් අපහසුතාවකට පත් විය. රජුගේ සභාවේ මන්ත්‍රීවරුන් හා උපදේශකයන් පවා අවංක නොවූ අතර, ඇතැම් විට රජු නොමඟ යැවීමටද කටයුතු කළහ. මේ නිසා, රටේ ජනතාව මහත් දුකට පත් වූහ.

දිනක්, රජු සිය උපදේශකයන්ගෙන් මෙසේ ඇසීය. "මගේ ඇස් පෙනෙන්නේ නැති නිසා, මට රටේ සියලු කටයුතු පිළිබඳව නිවැරදි තොරතුරු ලැබෙන්නේ නැහැ. මේ තත්ත්වය වෙනස් කිරීමට මට උපකාරයක් අවශ්‍යයි. ඥාණයෙන් පිරිපුන්, සත්‍යය දැකගත හැකි කෙනෙකු මට හමුවන්නේ කොහෙන්ද?"

උපදේශකයන්, කල්පනාකාරීව එකිනෙකා දෙස බලා, රජුට සත්‍යය නොපවසා, තමන්ගේ කූට අරමුණු මුදුන්පත් කරගන්නා ආකාරය ගැන සිතූහ. ඉන් එක් උපදේශකයෙක්, රජුට මෙසේ කීය. "මහරජාණෙනි, අපට ප්‍රසිද්ධ කෙනෙක් ගැන අසන්නට ලැබී ඇත. ඔහු බකමූණෙක්. ඔහු වනාන්තරයේ ජීවත් වන අතර, අන්ධකාරයේදී පවා පැහැදිලිව දැකගත හැකි බව කියැවේ. ඔහුගේ ඥාණය අති මහත් බවත්, ඔහු සත්‍යය පමණක් දකින බවත් ආරංචියි."

රජුගේ සිතේ බලාපොරොත්තුවක් පහළ විය. "එසේ නම්, එම බකමූණාව මා වෙත කැඳවාගෙන එන්න. මට ඔහුගේ උපදෙස් අවශ්‍යයි."

උපදේශකයන්, රජුගේ නියෝගය ඉටු කිරීමට පිටත් වූහ. ඔවුන් වනාන්තරයට ගොස්, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ වැඩ සිටි ස්ථානය සොයා ගත්හ. බකමූණාව දුටු විට, ඔවුන් පුදුමයට පත් වූහ. උන්වහන්සේගේ පෙනුම අතිශයින්ම ගෞරවනීය විය.

උපදේශකයන්, බෝධිසත්වයන් වහන්සේට වැඳ, රජුගේ නියෝගය දැනුම් දුන්හ. "මහා ඥාණවන්ත වූ බකමූණාවණීය, අපගේ අන්ධ රජු ඔබවහන්සේට ආරාධනා කරයි. උන්වහන්සේට ඔබවහන්සේගේ ඥාණය හා උපදෙස් අවශ්‍ය වී ඇත."

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සිය ප්‍රඥාවන්ත ඇස් විවර කර, උපදේශකයන් දෙස බලා, මෙසේ වදාළහ. "මම එහි යන්නෙමි. නමුත්, මාගේ පැමිණීමෙන් සත්‍යය පමණක් එළිදරව් වන බව දැනගන්න."

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, උපදේශකයන් සමග රජු වෙත වැඩම කළහ. රජු, බකමූණාව පිළිගැනීමට සිය රාජ සභාවේදී සූදානම් විය. රජු, බකමූණාව සිය අතින් ස්පර්ශ කර, උන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාව අත්විඳීමට උත්සාහ කළේය.

රජු මෙසේ ඇසීය. "ඥාණවන්ත බකමූණාවණීය, මගේ රාජ්‍යය පිළිබඳව, මගේ උපදේශකයන් පිළිබඳව, සහ මගේ ජනතාව පිළිබඳව සත්‍යය කුමක්දැයි මට කියන්න."

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සිය නිර්මල හඬින් මෙසේ වදාළහ. "මහරජාණෙනි, ඔබවහන්සේ අන්ධ වූවද, සත්‍යය දැකීමට අවංක ආශාවක් ඇත. එහෙත්, ඔබවහන්සේගේ උපදේශකයන් අවංක නැත. ඔවුන් තමන්ගේ කූට අරමුණු මුදුන්පත් කරගැනීමට රජු නොමඟ යවයි. ජනතාව දුකින් පසුවන්නේද, අධර්මය පැතිරී ඇති නිසාය."

රජු පුදුමයට පත් විය. ඔහු සිය උපදේශකයන් දෙස බැලීය. ඔවුන්ගේ මුහුණු භයෙන් හා අපරාධකාරී හැඟීමෙන් වෙළී ගියේය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, තවදුරටත් මෙසේ වදාළහ. "මහරජාණෙනි, සත්‍යය සැමවිටම අන්ධකාරය බේදනය කරන දීප්තිමත් ආලෝකයකි. නොසැලෙන ධර්මය, අවංක හදවතක්, සහ නිවැරදි මාර්ගය, මේවා රාජ්‍යයක ශ්‍රී විභූතිය බලගන්වයි."

රජු, බෝධිසත්වයන් වහන්සේගේ වචනවල සත්‍යය දුටුවේය. ඔහු සිය උපදේශකයන් පෙර ලෙස සලකන්නේ නැත. ඔහු බෝධිසත්වයන් වහන්සේට කෘතඥතාව පළ කර, සිය රාජ්‍යයේ පාලනය පිළිබඳව උපදෙස් ලබා ගැනීමට ආරාධනා කළේය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, රජුට ධර්මය, සාධාරණත්වය, සහ අවංකභාවය මත පදනම් වූ රාජ්‍ය පාලනයක් ගෙන යාමට උපදෙස් දුන්හ. උන්වහන්සේ අධර්මය තුරන් කර, ධර්මය ස්ථාපිත කළ යුතු ආකාරය ගැනද විස්තර කළහ.

කාලයත් සමඟ, රජු බෝධිසත්වයන් වහන්සේගේ මාර්ගෝපදේශ පිළිපදිමින්, සාධාරණ සහ ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන ගියේය. වනාන්තරයේ බකමූණා, නොමඟ ගිය රාජ්‍යයට ඥාණයේ ආලෝකය බෙදා දුන්නේය. ජනතාව සතුටින් සිටියහ.

ධර්මය, අවංකභාවය සහ ප්‍රඥාව අන්ධකාරය පවා බේදනය කරයි.

බුද්ධිමත් අවබෝධය රාජ්‍යයක පදනම බලගන්වයි.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ ප්‍රඥා බාරමී බුදු බව පෙර ලෙස ලබා ගන්නට ය.